Indeks glikemiczny

Indeks glikemiczny opracowany został w 1981 na Uniwersytecie Toronto przez  Davida  Jenkinsa. Miał on pełnić funkcję narzędzia pomocnego w planowaniu diety osób chorych na cukrzycę typu 1. Idea IG opiera się o założenie, że cukry proste powodują gwałtowniejszy wzrost stężenia glukozy we krwi niż cukry złożone. GI zatem klasyfikuje produkty ze względu na to jak szybko węglowodany zawarte w danym produkcie podnoszą stężenie glukozy we krwi w stosunku do glukozy. Produkty podzielone zostały na 3 grupy:

  • IG>70 wysoki GI,
  • IG 56-69 średni GI,
  • IG 0-55 niski GI.

Jednak wiele czynników wpływa na wartość IG:

  • Sposób obróbki termiczne. Produkty gotowane mają wyższy IG niż produkty surowe. Im dłużej dany produkt jest gotowany, tym wyższy jest jego IG.

WNIOSEK => warzywa lepiej zjadać surowe. Makaron gotuj al dente. Kaszy i ryżu nie rozgotowuj.

  • Procesy technologiczne. Im bardziej produkt jest rozdrobniony, tym łatwiej jego składniki są dostępne dla enzymów a co za tym idzie wyższe jest jego IG.

WNIOSEK => wybieraj produkty o jak najmniejszym stopniu przetworzenia np. świeży owoc zamiast soku.

  • Zawartość błonnika. Im więcej błonnika zawiera dany produkt/posiłek tym wolniej dłużej jest trawiony – glukoza jest wolniej uwalniana. Produkty/posiłki o większej zawartości błonnika mają niższy IG.
  • Tłuszcz. Produkty/potrawy bogate w tłuszcz dłużej przebywają w żołądku. Dzięki temu następuje spowolnienie uwalniania cukrów z żołądka do jelita. Np. chipsy mają niższe GI niż pieczone ziemniaki.
  • Kwasowość. Kwas w pokarmie opóźnia opróżnianie żołądka, co spowalnia tempo trawienia węglowodanów. Dodatek octu czy soku z cytryny zwiększy kwasowość potrawy a co za tym idzie zmniejszy jej IG.

IG tylko z pozoru jest łatwy do kontrolowania. Po pierwsze przy swoich szacunkach pod uwagę należy wziąć powyższe czynniki wpływające na wartość IG. Po drugie IG nie bierze pod uwagę zawartości węglowodanów w danym produkcie. Stężenie glukozy we krwi zależeć będzie nie tylko od IG danego produktu ale przede wszystkim od zawartości w nim węglowodanów. Po trzecie, tłuszcz zmniejsza IG (IG czystego tłuszczu = 0) co może sprawiać, że preferowane będą produkty bogato tłuszczowe, które są zarazem wysokokaloryczne. Po czwarte, IG zmienia się w mieszaninie produktów.

Układanie swojej diety tylko w oparciu o IG produktów grozi: wysoka zawartość tłuszczu, niska zawartość węglowodanów, niska zawartość błonnika, wysoka kaloryczność.

W ostatnim czasie coraz większą popularnością zaczyna cieszyć się Ładunek glikemiczny (ŁG). Jest on oparty nie tylko o jakość węglowodanów zawartych w danym produkcie, ale także ich ilość w zjadanej porcji. Spożycie małej porcji produktu o wysokim IG daje taki sam efekt jak spożycie dużej porcji produktu o Niskiem IG.

  • Klasyfikacja produktów:
    • <10 niski
    • 10-20 średni
    • >20 wysoki

DJ Jenkins et al (1981). „Glycemic index of foods: a physiological basis for carbohydrate exchange.” Am J Clin Nutr 34; 362-366

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s